Parafia Trójcy Świętej w Koniecpolu

  Parafia Trójcy Świętej w Koniecpolu

  Parafia Trójcy Świętej w Koniecpolu

Rozważanie na Niedzielę: O naszej świątyni

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Drodzy Państwo, drodzy Parafianie oraz wszyscy życzliwi naszemu miastu, naszej historycznej i zabytkowej Świątyni p.w. Trójcy Świętej w Koniecpolu. Wielkimi krokami zbliża się rok 2024, będzie to 380 – rocznica Konsekracji naszej świątyni, oraz 480 – lecie siedziby parafii, i  580 – ta rocznica  (w roku 2023) nadania praw miejskich miastu Koniecpol.

Myśl , że z okazji powyższych rocznic, jak to miało miejsce w  roku 1994 (30 lat temu),  należałoby podziękować przede wszystkim Trójcy Przenajświętszej, a także księdzu Proboszczowi i rzeszy Parafianom, za podjęte działania renowacyjne przy naszej świątyni, która to świątynia będzie służyć kolejnym pokoleniom. Jest to obiekt sakralny na terenie naszej Parafii, który wymaga natychmiastowego remontu, a którym z wielką troską zajmują się kolejni Proboszczowie.

Postanowiliśmy w rozważaniach poruszyć również tematy związane z dziejami historii naszej świątyni, aby zachęcić wszystkich do wspierania starań księdza proboszcza i władz miasta w ratowaniu tak cennego obiektu.

Dziś przypomnę kilka istotnych faktów z historii Koniecpola, Fary Parafialnej i Parafii.

16 maja 1443 roku w mieście Buda król Polski Władysław Warneńczyk na prośbę kasztelana sandomierskiego i starosty przemyskiego Przedbora z Koniecpola zezwolił na terenie wsi Koniecpol, leżącej na ziemi sieradzkiej założyć miasto o takiej samej nazwie i nadał mu prawo niemieckie w odmianie średzkiej, a także obdarzył jego przyszłych mieszkańców licznymi przywilejami.

Wytyczając dość duży rynek miejski wytyczono wtedy również plac pod przyszły kościół. Kiedy w 1544 roku zawalił się kościół w Chrząstowie, a Koniecpol był już od stu lat miastem dość prężnie się rozwijającym, dziekan kurzelowski działając z upoważnienia arcybiskupa gnieźnieńskiego, dokonał oficjalnego aktu translacji (przeniesienia) parafii z Chrząstowa do Koniecpola i tym samym podniósł do rangi świątyni parafialnej kościół p.w. Trójcy  Świętej, wznoszący się z boku, przy obszernym Rynku Koniecpola.

Ponieważ kościółek okazał się za mały dla całej parafii po obydwu brzegach Pilicy, w 1549 roku, staraniem Elżbiety z Ligęzów Koniecpolskiej  (babki późniejszego hetmana Stanisława) został zbudowany większy, modrzewiowy, a stary rozebrany i przeniesiony na teren dzisiejszego cmentarza, aby służył jako kaplica szpitalna p.w. Świętego Krzyża, obok istniejącego już tam szpitala (domu dla biednych i bezdomnych). Z chwilą wybudowania nowego kościoła przez Stanisława Koniecpolskiego, Kościółek modrzewiowy został przez niego oddany do Gomulina koło Piotrkowa Trybunalskiego.

Obecny kościół z kamienia i cegły w stylu wczesnobarokowym parafia zawdzięcza Stanisławowi Koniecpolskiemu hetmanowi wielkiemu koronnemu i kasztelanowi krakowskiemu. Nasza parafia do 1818 roku należała do diecezji gnieźnieńskiej , później do 1925 roku do diecezji włocławskiej, a obecnie jest w diecezji kieleckiej.

Wszystkie fakty historyczne dotyczące naszej parafii, Świątyni, miasta Koniecpol znajdują się w wielu dostępnych mieszkańcom publikacjach. Ja w naszych kolejnych rozważaniach na te tematy, będę posługiwał się wykonanym przez pana Jerzego Żmudzińskiego książkowym opracowaniem przygotowywanym w ciągu  wielu lat przez księdza Stanisława Okamfera  pt.Kościelne dzieje parafii Koniecpol”. Księdzu Okamferowi nie udało się do końca  życia wydać swojej książki. Dopiero w latach 1992 – 3 przygotował do druku i opatrzył ją swoim wstępem Jerzy Żmudziński. Książka została wydana w roku 1993 nakładem UMiG Koniecpol, OKSiR Koniecpol pod auspicjami Towarzystwa Przyjaciół Koniecpola dzięki staraniom śp. Stefana Sygita – dyrektora Domu Kultury , jako tom 1.

W następnych rozważaniach przedstawimy sylwetkę zasłużonego dla naszego miasta ks. Stanisława Okamfera.

Czesław Robak

XIV Niedziela Zwykła

"Jezus wyznaczył jeszcze innych siedemdziesięciu dwu uczniów i wysłał ich po dwóch przed sobą do każdego miasta i miejscowości, dokąd sam przyjść zamierzał. Powiedział też do nich: «Żniwo wprawdzie wielkie, ale robotników mało; proście więc Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo. Idźcie! Oto posyłam was jak owce między wilki. Nie noście z sobą trzosa ani torby, ani sandałów; i nikogo w drodze nie pozdrawiajcie.

Gdy wejdziecie do jakiegoś domu, najpierw mówcie: Pokój temu domowi. Jeśli tam mieszka człowiek godny pokoju, wasz pokój spocznie na nim; jeśli nie, powróci do was. W tym samym domu zostańcie, jedząc i pijąc, co będą mieli: bo zasługuje robotnik na swoją zapłatę. Nie przechodźcie z domu do domu. Jeśli do jakiegoś miasta wejdziecie i przyjmą was, jedzcie, co wam podadzą; uzdrawiajcie chorych, którzy tam są, i mówcie im: Przybliżyło się do was królestwo Boże».

«Lecz jeśli do jakiegoś miasta wejdziecie, a nie przyjmą was, wyjdźcie na jego ulice i powiedzcie: Nawet proch, który z waszego miasta przylgnął nam do nóg, strząsamy wam. Wszakże to wiedzcie, że bliskie jest królestwo Boże. Powiadam wam: Sodomie lżej będzie w ów dzień niż temu miastu».

Wróciło siedemdziesięciu dwóch z radością, mówiąc: «Panie, przez wzgląd na Twoje imię nawet złe duchy nam się poddają». Wtedy rzekł do nich: «Widziałem Szatana, który spadł z nieba jak błyskawica. Oto dałem wam władzę stąpania po wężach i skorpionach, i po całej potędze przeciwnika, a nic wam nie zaszkodzi. Jednakże nie z tego się cieszcie, że duchy się wam poddają, lecz cieszcie się, że wasze imiona zapisane są w niebie»."

Uroczystość Świętych Apostołów Piotra i Pawła

29 czerwca to dzień Uroczystości Świętych Apostołów – Piotra i Pawła. To dzień, kiedy Kościół oddaje cześć dwóm wielkim jego Filarom. W naszej parafii to również imieniny naszych solenizantów – Księdza Proboszcza Pawła i Wikariusza – Księdza Piotra.

Drodzy Kapłani,

Z okazji Waszych Imienin życzymy,

abyście nadal z wielką gorliwością i zapałem wypełniali swoje powołanie,

dzielili się radością z innymi,

a nade wszystko, aby łaska Boża zawsze była blisko Was.

Niech wstawiennictwo Świętych Patronów – Apostoła Piotra i Pawła

będzie dla Was wsparciem w niesieniu ludziom Chrystusowej Ewangelii.

Bóg zapłać i Szczęść Boże!

ZAPRASZAMY DO GALERII

Podsumowanie roku pracy Służby Liturgicznej Ołtarza

W niedzielę o godz. 10.00 odbyła się uroczysta Msza Święta podsumowująca rok pracy Liturgicznej Służby Ołtarza. Na zakończenie Eucharystii odbyło się rozdanie nagród dla najwytrwalszych lektorów i ministrantów. Są one formą podziękowania za pełnioną służbę. Ks Proboszcz podziękował Ks. Piotrowi – opiekunowi SLO za rzetelne prowadzenie młodych, za dotychczasowe zaangażowanie ministrantów jak i ich rodziców oraz zachęcał do wytrwałości w dalszej służbie. Na koniec została poświęcona stuła otrzymana jako dar od rodziców i dzieci Pierwszokomunijnych.

Wszystkim MInistrantom i Lektorom naszej Parafii serdecznie gratulujemy

i życzymy, aby służba przy Ołtarzu była dla Was źródłem Bożej łaski,

dzięki której będziecie wzrastać w wierze,

odkrywając również swoje życiowe powołanie.

Króluj nam Chryste!

ZAPRASZAMY DO GALERII

Rozważanie na Niedzielę: O trudnych czasach….

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Żyjemy w niezwykle trudnych czasach. Wiele ludzi skarży się, że już przestają śledzić codzienne wiadomości zarówno w telewizji jak i w mediach społecznościowych twierdząc, iż za bardzo są one przygnębiające. Ludzie martwią się, jakie życie czeka ich dzieci czy wnuki. Z prowadzonych badań i sondaży wynika, że w minionym roku wzrosła liczba przypadków depresji, alkoholizmu, narkomanii, samobójstw oraz wszelakich zaburzeń psychicznych.

Historyk amerykański Profesor Curtis L. Hancock w swoim ciekawym artykule spróbował przedstawić, wydaje mi się dość użyteczną analogię czasów dzisiejszych do okresu upadania Cesarstwa Rzymskiego i stąd wyciągnął zupełnie optymistyczne dla nas wskazówki. Głównym narzędziem dla Jego rozważań stało się arcydzieło wszechczasów  – „Państwo Boże”, którego autorem jest, jak wiemy ,św. Augustyn.

Święty Augustyn żył w okresie schyłku Imperium Rzymskiego, w czasach rozkładu kulturalnego Rzymu. Zarówno Jemu jak i Jemu współczesnym było trudno pojąć, że Rzym może podupaść w sensie moralnym i politycznym, a nawet paść ofiarą inwazji zbrojnej. Niestety zmarł w wieku 76 lat w roku 430 będąc biskupem Hipponu, ówczesnego miasta północnoafrykańskiego i to dosłownie w czasie, gdy najeźdźcy Wandalowie właśnie plądrowali zdobyte miasto. A upadek Cesarstwa nastąpił w ciągu stulecia od śmierci świętego biskupa.

Dzieło św. Augustyna zawiera, również dla nas, wiele zaleceń, a kilka spośród nich może być źródłem siły dla tych, którzy wezmą je sobie do serca. Augustyn naucza, że sprawiedliwość w każdej społeczności ma charakter przejściowy, że można ją osiągnąć tylko na jakiś okres, ale w każdym świecie, w którym mają miejsce utopijneideologie jest pewne, że niesprawiedliwość i tak się pojawi. Twierdzi nawet, że ziemska utopia, jako świat udoskonalany środkami politycznymi, nigdy nie zaistnieje.

Świat doskonały bowiem może istnieć tylko w Niebie, a to zależy tylko od Boga i On zdecyduje, jak go osiągnąć.

Profesor Hancock, cytując dzieło Augustyna, pisze tak: „Istoty ludzkie są niezdolne do urzeczywistnienia utopii, ponieważ nasze działania, niezależnie od naszych najlepszych intencji zawsze tu czy tam, w tym czy innym momencie skażone będą dziedziczonym po przodkach grzechem pierworodnym”. Zwraca też uwagę, że chrześcijanin  nie powinien wiązać swego szczęścia z obietnicami polityków. W chrześcijaństwie chodzi o przemianę serca człowieka, tak by stał się nowym stworzeniem w Chrystusie. Nie jest to projekt polityczny.

Jezus, ponieważ to rozumiał, zawiódł zelotów, którzy mieli nadzieję dojrzeć w Nim wywrotowego polityka. Zdaniem św. Augustyna Jezusowa przypowieść o pszenicy i kąkolu rozstrzyga tę kwestię. Wynika z niej lekcja, że w tym świecie zło będzie zawsze wzrastać wraz z dobrem. Innymi słowy, żaden system polityczny, ani żadni jego działacze nie zdołają nigdy trwale wyeliminować zła czy niesprawiedliwości. W przyszłym życiu Pan raz na zawsze naprawi wszelkie zaburzenia wynikłe z niesprawiedliwości. Po tej jednak stronie Nieba, dopóki toczy się koło historii, rodzaj ludzki musi wciąż zmagać się ze złem.

„Pokój, pomyślność i sprawiedliwość mogą zapanować na chwilę, ale bądźmy pewni, że wkrótce ukaże się druga strona medalu. Przygotowujmy się na to, pytając, co winienem robić, jako chrześcijanin  uczestniczący w dramacie dziejów. To poczucie misji uczyni człowieka zrównoważonym i skupionym na celu. Uchroni od wyobraźni, jakoby życie polegało na tym, by nas przyjemnie kołysały mrzonki o wieczystej sprawiedliwości i pokoju. To nie takie proste…”

Jest to streszczenie artykułu „Święty Augustyn …”Prof. Curtis L. Hancock. „Nasz Dziennik” 12- 13 marca 2022 r.

Czesław Robak

XIII Niedziela Zwykła

"Gdy dopełniały się dni wzięcia Jezusa z tego świata, postanowił udać się do Jeruzalem, i wysłał przed sobą posłańców. Ci wybrali się w drogę i weszli do pewnego miasteczka samarytańskiego, by przygotować Mu pobyt. Nie przyjęto Go jednak, ponieważ zmierzał do Jeruzalem. Widząc to, uczniowie Jakub i Jan rzekli: «Panie, czy chcesz, byśmy powiedzieli: Niech ogień spadnie z nieba i pochłonie ich?» Lecz On, odwróciwszy się, zgromił ich. I udali się do innego miasteczka.

A gdy szli drogą, ktoś powiedział do Niego: «Pójdę za Tobą, dokądkolwiek się udasz». Jezus mu odpowiedział: «Lisy mają nory i ptaki podniebne – gniazda, lecz Syn Człowieczy nie ma miejsca, gdzie by głowę mógł położyć». Do innego rzekł: «Pójdź za Mną». Ten zaś odpowiedział: «Panie, pozwól mi najpierw pójść pogrzebać mojego ojca». Odparł mu: «Zostaw umarłym grzebanie ich umarłych, a ty idź i głoś królestwo Boże».

Jeszcze inny rzekł: «Panie, chcę pójść za Tobą, ale pozwól mi najpierw pożegnać się z moimi w domu». Jezus mu odpowiedział: «Ktokolwiek przykłada rękę do pługa, a wstecz się ogląda, nie nadaje się do królestwa Bożego»."

Zakończenie III Kongresu Eucharystycznego w naszym dekanacie

W piątek, 24 czerwca 2022 r przeżywaliśmy w naszej parafii Zakończenie III Kongresu Eucharystycznego. Modlitwę zaczęliśmy od wspólnie odmawianego różańca. O godz. 19:30 rozpoczęła się uroczysta Msza Św., której przewodniczył Ks. Dziekan Leszek Struzik. Homilię wygłosił Ks. Wojciech Zięć — Proboszcz Parafii Podwyższenia Krzyża Świętego w Kuczkowie. Mszę Św. koncelebrowali księża z dekanatu. Po zakończonej Eucharystii Ks. Dziekan pobłogosławił i podzielił chleb wśród wiernych, którzy mieli za zadanie podzielić się nim z drugą osobą. 

Dziękujemy wszystkim osobom,

które wzięły czynny udział w Zakończeniu Kongresu Eucharystycznego.

ZAPRASZAMY DO GALERII

Zakończenie Oktawy Bożego Ciała

Uroczystą procesją do czterech ołtarzy wokół Kościoła zakończyliśmy Oktawę Bożego Ciała. Przez cały ten czas dzieci, ich rodzice, asysta liturgiczna, a także zebrani parafianie uczestniczyli w codziennych procesjach z Najświętszym Sakramentem. Odczytane cztery Ewangelie na nowo przybliżyły nam dar Jezusa ukrytego w Najświętszej Hostii. Po zakończeniu procesji tradycyjnie poświęciliśmy wianki uplecione z młodych pędów kwiatów, zbóż oraz ziół.

Dziękujemy wszystkim za udział i modlitwę.

Niech Pan Jezus obecny w Eucharystii

błogosławi wszystkim swoim Czcicielom.

ZAPRASZAMY DO GALERII

Rozważanie na Niedzielę: Sanktuarium Matki Bożej Licheńskiej

Niech będzie pochwalony Jezus Chrystus!

Na parę kilometrów przed dojazdem od nas do celu podróży, znajdziemy parking w Lesie Grąblińskim. Tuż obok znajduje się miejsce Objawień Matki Bożej  miejscowemu pasterzowi Mikołajowi Sikatce w okresie 1850 – 1852. Swoją pielgrzymkę do Lichenia zalecam rozpocząć właśnie tu.

W Licheniu powstała, po ponad 150 latach od wspomnianych Objawień, w latach 1994 – 2004 piękna i zadziwiająco duża Świątynia – obecnie Bazylika.

Jak napisano na stronie internetowej tego Sanktuarium – większość informacji o Objawieniach Najświętszej Marii Panny była przekazywana ustnie, bo ówczesny zaborca nie pozwalał, by cokolwiek zostało zapisane i niszczono wszelkie zapisy związane z tym cudownym miejscem, a świadków zdarzeń prześladowano. Tak samo  jak było to w Gietrzwałdzie. Nie zachowały się żadne urzędowe zapisy z tego okresu.

Zgodnie z ustnymi przekazami, głównym wątkiem Objawień Maryjnych w lesie Grąblińskim od maja 1850 do sierpnia 1852 roku było wezwanie do nawrócenia, powrotu do modlitwy i życia zgodnego z Bożymi Przykazaniami. Ale pierwszy raz Maryja objawiła się nie Mikołajowi Sikatce, ale rannemu na polu bitwy pod Lipskiem, żołnierzowi Tomaszowi Kłossowskiemu. On, modlący się do Boga o ocalenie ujrzał postać Matki Bożej idącej po polu bitwy ze znakiem Orła Białego na sercu. Ciężko ranny  ocalał i obiecał, że sporządzi Jej wizerunek. Po dwudziestu latach poszukiwań najwierniejszej kopii  odnalazł obraz w przydrożnej kapliczce pod Częstochową. Przez wiele jeszcze lat przechowywał obraz we własnym domu, a następnie powiesił Go na sośnie we wspomnianym lasku Grąblińskim pod Licheniem. I właśnie tam Matka Boża pokazywała się Sikatce. Miała wtedy powiedzieć do pasterza: „Gdy nadejdą ciężkie dni, ci , którzy przyjdą do tego obrazu, będą się modlić i pokutować, nie zginą. Będę uzdrawiać chore dusze i ciała. Ile razy ten naród będzie się do Mnie uciekał, nigdy go nie opuszczę, ale obronię i do swego serca przygarnę, jak tego orła białego…. Ja będę królowała memu narodowi na wieki”.

Do czasu wybudowania nowej Bazyliki obraz przez ponad 150 lat znajdował się w kościele p.w. św. Doroty w Licheniu. W ciągu ponad dziesięciu lat powstała olbrzymia świątynia – obecnie Bazylika Matki Bożej Bolesnej Królowej Polski w Licheniu.

Kubatura świątyni wynosi 300 tysięcy  metrów sześciennych o powierzchni 23 tysiące metrów kwadratowych, a wysokość Krzyża wieży liczy 141,5 m. Inicjatorem i pomysłodawcą budowy jest ksiądz Eugeniusz Makulski ze Zgromadzenia Księży Marianów zaś głównym projektantem i architektem Pani Barbara Bielecka  – członek rzeczywisty Polskiej Akademii Nauk. Pani architekt związana była z Licheniem jako autor i koordynator całego Zespołu Projektantów.

Do tej świątyni wchodzi się po 33 stopniach schodów, jest w niej 365 okien oraz 52 otwory drzwiowe. Świątynię podtrzymuje 12 kolumn. Cudowny obraz Matki Bożej Bolesnej znajduje się w Ołtarzu Głównym Bazyliki.

W jednym roku do Lichenia pielgrzymuje około milion ludzi. Wiele osób przybywa tu corocznie i to na przynajmniej kilka dni, bo warto tam jechać. Przed kilku laty przyjaciele zachęcili mnie i moją  żonę do wspólnego wyjazdu do tego cudownego Miejsca. Pierwszy nasz pobyt w Licheniu  sprawił, że zapragnęliśmy jeszcze dwukrotnie tam się znaleźć. I ciągle prześladują nas marzenia o ponownym nawiedzeniu tego Cudownego Miejsca Objawień Matki Bożej. Zwłaszcza, że Licheń jest położony w odległości około 75 kilometrów od Gniezna i tylko 120 km jest stamtąd do Poznania.

Każdego roku 15 sierpnia odbywa się tam wielki odpust.

Czesław Robak

XII Niedziela Zwykła

"Gdy Jezus modlił się na osobności, a byli z Nim uczniowie, zwrócił się do nich z zapytaniem: «Za kogo uważają Mnie tłumy?» Oni odpowiedzieli: «Za Jana Chrzciciela; inni za Eliasza; jeszcze inni mówią, że któryś z dawnych proroków zmartwychwstał». Zapytał ich: «A wy za kogo Mnie uważacie?» Piotr odpowiedział: «Za Mesjasza Bożego».

Wtedy surowo im przykazał i napominał ich, żeby nikomu o tym nie mówili. I dodał: «Syn Człowieczy musi wiele wycierpieć: będzie odrzucony przez starszyznę, arcykapłanów i uczonych w Piśmie; zostanie zabity, a trzeciego dnia zmartwychwstanie».

Potem mówił do wszystkich: «Jeśli ktoś chce iść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech co dnia bierze krzyż swój i niech Mnie naśladuje. Bo kto chce zachować swoje życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, ten je zachowa»."

INFORMACJE

MSZE ŚWIĘTE
Niedziele i święta
8.00, 10.00, 12.00, 17.00
Dni powszednie
7.00, 18.00

(w okresie zimowym 17.00)


INNE NABOŻEŃSTWA
Przed Mszą św. wieczorną
środa – Nowenna do MB Nieustającej Pomocy
piątek – Koronka do Miłosierdzia Bożego

ODPUST PARAFIALNY
Uroczystość Najświętszej Trójcy pierwsza niedziela po Zielonych Świątkach

KANCELARIA PARAFIALNA
Środa, czwartek, piątek

po Mszy św. wieczornej

Licznik odwiedzin

116279
Visit Today : 114
Visit Yesterday : 229
This Month : 488
This Year : 34970
Total Visit : 116279