Parafia Trójcy Świętej w Koniecpolu

  Parafia Trójcy Świętej w Koniecpolu

  Parafia Trójcy Świętej w Koniecpolu

XVI Niedziela Zwykła

„Apostołowie zebrali się u Jezusa i opowiedzieli Mu wszystko, co zdziałali i czego nauczali. A On rzekł do nich: „Pójdźcie wy sami osobno na miejsce pustynne i wypocznijcie nieco”. Tak wielu bowiem przychodziło i odchodziło, że nawet na posiłek nie mieli czasu.

Odpłynęli więc łodzią na miejsce pustynne osobno. Lecz widziano ich odpływających. Wielu zauważyło to i zbiegli się tam pieszo ze wszystkich miast, a nawet ich uprzedzili.

Gdy Jezus wysiadł, ujrzał wielki tłum i zdjęła Go litość nad nimi; byli bowiem jak owce nie mające pasterza. I zaczął ich nauczać.”

(Mk 6,30-34)

 

Powitanie Nowego Księdza Proboszcza

 

Dziś podczas Mszy św. o godzinie 12:00 powitaliśmy Księdza Pawła Wojtynka obejmującego urząd proboszcza naszej parafii. Wprowadzenia dokonał Ksiądz Dziekan Kazimierz Bogdał, który odczytał akt mianowania Ks. Pawła Wojtynka na proboszcza naszej parafii i przekazał Ks. Proboszczowi klucze do kościoła.

 

ZAPRASZAMY DO GALERII

 

 

 

Drogi Księże Pawle!

W imieniu całej wspólnoty parafialnej

pragniemy Cię z całego serca powitać,

w tej wyjątkowej i piękniej świątyni pod wezwaniem Trójcy Świętej w Koniecpolu.

Witając Cię jako naszego Proboszcza, zapewniamy,

że będziemy Cię wspierać modlitwą, pomocą i pracą w Twojej kapłańskiej posłudze.

Życzymy Ci wytrwałości i odwagi w realizowaniu wyznaczonych celów,

życzliwości ludzkich serc oraz wszelkiego dobra na lata pracy w naszej parafii.

Niech Bóg w Trójcy Świętej Jedyny będzie dla Ciebie siłą w tej posłudze,

a Maryja – Matka Kapłanów otacza płaszczem swojej matczynej opieki!

Prowadź nas w wierzę ku zbawieniu!

Szczęść Boże!

27. Rocznica Śmierci Ks. Kanonika Bolesława Galona

 

Ś P

Ks. Kan. Bolesław Galon

01.08.1916 – 15.07.1991

 

Proboszcz Parafii Trójcy Świętej w Koniecpolu

w latach 1961 – 1991

 

 

Wieczny odpoczynek racz mu dać, Panie,

a światłość wiekuista niechaj mu świeci.

Niech odpoczywa w pokoju wiecznym.

Amen.

XV Niedziela Zwykła

„Jezus przywołał do siebie Dwunastu i zaczął rozsyłać ich po dwóch. Dał im też władzę nad duchami nieczystymi.

I przykazał im. żeby nic z sobą nie brali na drogę prócz laski: ani chleba, ani torby, ani pieniędzy w trzosie. „Ale idźcie obuci w sandały i nie wdziewajcie dwóch sukien”.

I mówił do nich: „Gdy do jakiego domu wejdziecie, zostańcie tam, aż stamtąd wyjdziecie. Jeśli w jakim miejscu was nie przyjmą i nie będą was słuchać, wychodząc stamtąd strząśnijcie proch z nóg waszych na świadectwo dla nich”.

Oni więc wyszli i wzywali do nawrócenia. Wyrzucali też wiele złych duchów oraz wielu chorych namaszczali olejem i uzdrawiali.”

(Mk 6,7-13)

Podziękowania

Drogi Księże Proboszczu !

W Biblii jest napisane:

„Wszystko ma swój czas, i  jest wyznaczona godzina na wszystkie sprawy pod niebem”

(Koh 3,1).

10 lat – to nasz czas, który dane nam było spędzić razem w tej wspólnocie parafialnej.

Piękny czas naszego pielgrzymowania. Dziś kończymy kolejny etap pielgrzymki.

Nasze drogi się rozchodzą. My zostajemy, Ciebie Bóg posyła do innej owczarni.

To niełatwy moment dla nas wszystkich i choć smutek przepełnia serce

i usta nie umieją wypowiedzieć wszystkiego co chce rozum i serce,

to trzeba iść za radą św. Pawła:

„W każdym położeniu dziękujcie,

taka jest bowiem wola Boża w Jezusie Chrystusie względem was.”

(1  Tes 5,18).

Dlatego dziś dziękujemy  Bogu w Trójcy Świętej Jedynemu

za te 10 lat przeżyte razem,

za Msze święte, nabożeństwa, procesje, adoracje Najświętszego Sakramentu,

za Peregrynację Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej,

za wszystkie rekolekcje i pielgrzymki, za Misje Święte,

za każdą spowiedź, za każdy udzielony sakrament i każdą modlitwę.

Dziękujemy za wszystkie łaski jakimi Bóg obdarzył nas

dzięki Twojej posłudze w naszej parafii.

 

Dziękczynieniem obejmujemy Twoją Rodzinę,

która jest dla Ciebie wsparciem i pomocą,

a dla nas wzorem rodziny chrześcijańskiej,

kochającej i zawsze gotowej do pomocy sobie wzajemnie i bliźniemu.

 

Tobie Księże Proboszczu, dziękujemy za świadectwo Wiary,

za dobroć, pracowitość, cierpliwość, za poczucie humoru,

za Twoje zaangażowanie we wspólnotę,

za ogrom pracy i wielką troskę o naszą świątynię,

za to że byłeś z nami we wszystkim.

 

Przepraszamy Cię za wszystko co było złe i co raniło Twoje serce.

 

 

Drogi Księże Proboszczu.

Życzymy abyś pozostał wiernym świadkiem

i niezłomnym pasterzem, 

jak Święty Jan Paweł II.

Niech On nieustannie wspiera Cię w pasterskiej posłudze.

Życzymy abyś pełen mocy Ducha Świętego

umacniał swoich braci i siostry w wierze.

Niech Maryja, ma Ciebie zawsze w swojej opiece

i wyprasza u swego Syna zdroje łask.

Życzymy abyś w nowej parafii

spotkał dobrych, życzliwych i mądrych ludzi,

którzy będą dla Ciebie wsparciem i radością.

 

Do życzeń dołączamy prezent – dar modlitwy,

która gdziekolwiek zaprowadzi Cię Pan,

tam i ona będzie Ci towarzyszyć,

bo na zawsze zostaniesz w naszych sercach i w pamięci.

Bóg Zapłać i Szczęść Boże

Parafianie Parafii Trójcy Świętej w Koniecpolu

 

Dziękczynienie za Dar Posługi Księdza Proboszcza Mieczysława Robaka

 

Dzisiejsza niedziela, choć w kalendarzu liturgicznym jest niedzielą zwykłą, dla naszej parafii nie była zwykłą niedzielą. Była ostatnią wspólną niedzielą, podczas której parafianie mogli cieszyć się z obecności swojego Proboszcza Księdza Kanonika Mieczysława Robaka i podziękować za 10 lat posługi w naszej parafii.

Dziś, przyszło nam się pożegnać z Księdzem, który  wskazywał jak postępować by nasz ziemski trud nie poszedł na marne. Księdzem, który był gorliwym szafarzem Bożych tajemnic, dzięki któremu każda Msza Święta, głoszone przez Niego Słowo Boże, wszystkie nabożeństwa i procesje były wyjątkowe.  Księdzem, który troszczył się o parafię i o piękno naszej hetmańskiej świątyni.  Księdzem, który był nauczycielem, spowiednikiem i przyjacielem, który służył radą, ciepłym słowem, pomocą.

Za to wszystko dziękowaliśmy dziś podczas uroczystej Sumy.

 

ZAPRASZAMY DO GALERII

IV Niedziela Zwykła

„Jezus przyszedł do swego rodzinnego miasta. A towarzyszyli Mu Jego uczniowie. Gdy nadszedł szabat, zaczął nauczać w synagodze.

A wielu, przysłuchując się, pytało ze zdziwieniem: „Skąd On to ma? I co za mądrość, która Mu jest dana? I takie cuda dzieją się przez Jego ręce. Czy nie jest to cieśla, syn Maryi, a brat Jakuba, Józefa, Judy i Szymona? Czyż nie żyją tu u nas także Jego siostry?” I powątpiewali o Nim.

A Jezus mówił im: „Tylko w swojej ojczyźnie, wśród swoich krewnych i w swoim domu może być prorok tak lekceważony”. I nie mógł tam zdziałać żadnego cudu, jedynie na kilku chorych położył ręce i uzdrowił ich. Dziwił się też ich niedowiarstwu. Potem obchodził okoliczne wsie i nauczał.”

(Mk 6,1-6)

 

XIII Niedziela Zwykła

„Gdy Jezus przeprawił się z powrotem łodzią na drugi brzeg, zebrał się wielki tłum wokół Niego, a On był jeszcze nad jeziorem. Wtedy przyszedł jeden z przełożonych synagogi, imieniem Jair. Gdy Go ujrzał, upadł Mu do nóg i prosił usilnie: „Moja córeczka dogorywa, przyjdź i połóż na nią ręce, aby ocalała i żyła”. Poszedł więc z nim, a wielki tłum szedł za Nim.

Przyszli ludzie do przełożonego synagogi i donieśli: „Twoja córka umarła, czemu jeszcze trudzisz Nauczyciela?”

Lecz Jezus słysząc, co mówiono, rzekł przełożonemu synagogi : „Nie bój się, tylko wierz”. I nie pozwolił nikomu iść z sobą z wyjątkiem Piotra, Jakuba i Jana, brata Jakubowego.

Tak przyszli do domu przełożonego synagogi. Wobec zamieszania, płaczu i głośnego zawodzenia wszedł i rzekł do nich: „Czemu robicie zgiełk i płaczecie? Dziecko nie umarło, tylko śpi”. I wyśmiewali Go.

Lecz On odsunął wszystkich, wziął z sobą tylko ojca, matkę dziecka oraz tych, którzy z Nim byli, i wszedł tam, gdzie dziecko leżało. Ująwszy dziewczynkę za rękę, rzekł do niej: „Talitha kum”, to znaczy: „Dziewczynko, mówię ci, wstań”. Dziewczynka natychmiast wstała i chodziła, miała bowiem dwanaście lat. I osłupieli wprost ze zdumienia. Przykazał im też z naciskiem, żeby nikt o tym nie wiedział, i polecił, aby jej dano jeść.”

(Mk 5,21-24.35b-43)

Uroczystość Narodzenia Świetego Jana Chrzciciela

 

„Dla Elżbiety nadszedł czas rozwiązania i urodziła syna. Gdy jej sąsiedzi i krewni usłyszeli, że Pan okazał tak wielkie miłosierdzie nad nią, cieszyli się z nią razem. Ósmego dnia przyszli, aby obrzezać dziecię, i chcieli mu dać imię ojca jego, Zachariasza.

Jednakże matka jego odpowiedziała: „Nie, lecz ma otrzymać imię Jan”.

Odrzekli jej: „Nie ma nikogo w twoim rodzie, kto by nosił to imię”. Pytali więc znakami jego ojca, jak by go chciał nazwać.

On zażądał tabliczki i napisał: „Jan będzie mu na imię”. I wszyscy się dziwili. A natychmiast otworzyły się jego usta, język się rozwiązał i mówił wielbiąc Boga. I padł strach na wszystkich ich sąsiadów. W całej górskiej krainie Judei rozpowiadano o tym wszystkim, co się. zdarzyło. A wszyscy, którzy o tym słyszeli, brali to sobie do serca i pytali: „Kimże będzie to dziecię?” Bo istotnie ręka Pańska była z nim.

Chłopiec zaś rósł i wzmacniał się duchem; a żył na pustkowiu aż do dnia ukazania się przed Izraelem.”

(Łk 1,57-66.80)

INFORMACJE

MSZE ŚWIĘTE
Niedziele i święta
8.00, 10.00, 12.00, 17.00
Dni powszednie
7.00, 18.00

(w okresie zimowym 17.00)


INNE NABOŻEŃSTWA
Przed Mszą św. wieczorną
środa – Nowenna do MB Nieustającej Pomocy
piątek – Koronka do Miłosierdzia Bożego

ODPUST PARAFIALNY
Uroczystość Najświętszej Trójcy pierwsza niedziela po Zielonych Świątkach

KANCELARIA PARAFIALNA
Środa, czwartek, piątek

po Mszy św. wieczornej

Licznik odwiedzin

294625
Dzisiaj : 203
Wczoraj : 350
W miesiącu : 6320
W roku : 94752
Wszystkie : 294625